nadine-broersen-foto-nieuws” width=

Trots op 5e plek EK

It wasn’t necessarily a great pentathlon, still I am proud. After a traumatic year, I took control of my career. I chose a new road, and I knew the road was going to be paved with challenges. Everyone that watched my pentathlon in Belgrade witnessed my struggles with those challenges. For that alone I am proud. Proud that I chose not to hide until this project was more or less completed. It is still very much under construction, and everyone that saw me compete saw that I am not yet who I was three years ago. On the other hand, I will never be that person anymore. We are working on a new Nadine, and this new version of me still has a lot of room for growth. I hope this was visible too. Not only my struggles, but also my potential. As it is with trees and flowers, it takes time for beautiful things to grow. And one thing I’m starting to learn this winter is how to be patient, and how to appreciate the little things. For instance the fact that I have become more stable. I’m not ‘in the zone’ yet, so I will have to wait for personal bests, but even a not so great hurdles race means 8,42, and no matter what, I can now make sure that my shot put is at least 14,50, in stead of sometimes 13,50 in past years in competition. It is not the recipe for success, so I didn’t medal. It is the recipe for growth though, and for that I am proud. I am proud that I chose this path.


 

De kop is eraf

De kop is er weer af, mijn eerste indoor wedstrijd in Apeldoorn

Afgelopen weekend was het weer zover, mijn eerste indoor wedstrijd in Apeldoorn.
Ik vond het erg spannend, niet zozeer omdat de trainingen niet goed gaan maar juist omdat het laat zien of je op de goede weg bent…
En gelukkig zijn we op de goede weg!

De 60mh serie ging niet echt denderend, de start ging een beetje mis en daardoor kwam ik niet lekker in mijn race. Ik klokte 8.56sec, oké voor de eerste race. Later op de dag mocht ik nog de finale lopen en daar ging de start wel goed. De race verder was degelijk en ik liep 8.49sec. Prima voor zo’n eerste wedstrijd!

Tussen de twee horde races heb ik ook nog kogel gedaan. Instoten ging erg lekker maar bij de eerste pogingen was ik erg zenuwachtig en kwam ik niet tot een mooie stoot.
Maar gelukkig kwam ik toch tot een hele mooie afstand van 14.71m. Volgens mij de tweede afstand die ik indoor ooit gestoten heb!

Hartstikke tevreden dus na deze eerste wedstrijd!


 

Goede winterperiode afgesloten in ZA

Goede winterperiode afgesloten met een goede trainingsstage in Zuid-Afrika

Na mijn laatste meerkamp en wedstrijd in Talence moest ik op zoek naar een nieuwe coach. Na talence was het eigenlijk al duidelijk voor mij. De weken voor die laatste wedstrijd ging ik trainen onder leiding van Pelle Rietveld, mijn trainingsmaatje van de afgelopen vijf jaar. Hij kent mij als geen ander en we weten heel goed wat we aan elkaar hebben.
Natuurlijk was het een gedurfde keuze om niet voor een ervaren coach te kiezen maar voor een coach die eigenlijk nog in de kinderschoenen staat. Maar ik ken Pelle, hij heeft in al die jaren zoveel geleerd van atletiek en de meerkamp en hij weet als geen ander wat mijn sterke en zwakke punten zijn.
Beetje eng omdat ik niet het pad van de bond kies (die mij overigens wel steunen), maar wel kies voor hetgeen wat mij het allerbeste gevoel geeft!

Vol goede zin zijn Pelle en ik de wintertrainingen ingegaan. Iets meer trainingen dan ik gewend ben, heel veel nieuwe dingen doen en voornamelijk mijn eigen angsten overwinnen. Pelle heeft mij vooral laten zien waar ik allemaal toe in staat ben. Dat ik meer kan dan ik eigenlijk denk… Het jaar 2016 heeft mij namelijk heel veel onzekerheid bezorgd en mentaal moet alles weer op zijn plek vallen.
Naast pelle, train ik ook nog een dag in de week bij Bart Bennema voor de sprint. Ook hier leer ik weer heel veel nieuwe dingen en is het fijn om af en toe ook in een groep te trainen.
Het voelt alsof ik weer opnieuw ben begonnen met de meerkamp en ik weer elke dag dingen bijleer!

Dit is dus weer een geheel nieuwe trainingssituatie en ik besef mij heel erg goed dat dit een proces is en niet alles meteen perfect kan gaan. Maar weet absoluut zeker dat we op de goede weg zijn! Geen blessures of andere nare dingen. We nemen echt de tijd voor alles, voor elk onderdeel.

In januari ben ik drie weken naar Zuid-Afrika geweest. Op trainingskamp met de atletiekunie. Pelle ging ook twee weken mee.
Vooral de eerste week was even wennen in de warmte en een andere omgeving, maar de laatste weken heb ik erg goed kunnen trainen.
De groep was leuk en Stellenbosch is toch echt wel mijn favoriete plek om te trainen.

Al met al een erg goede stage en weer veel dingen geleerd!


 

Rotseizoen afgesloten met winst in Talence

Het Olympische jaar 2016 had ik mij een jaar geleden heel anders voorgesteld. Voornamelijk door problemen met de coach en een aantal blessures kon ik mij niet goed voorbereiden op de EK en de Olympische Spelen in Rio. Fysiek en mentaal niet… Ik heb alles gedaan wat binnen mijn mogelijkheden lag om er zo goed mogelijk te staan, daar in Rio.

Gelukkig kon ik mijn seizoen afsluiten met winst in Talence en positief verder kijken naar 2017 en mijn road to Tokyo, want die komt er zeker!

Daar waren een aantal keuzes voor nodig, oa een keuze voor een nieuwe coach: Pelle Rietveld.

Hier een link naar een interview met Omroep Brabant:

http://www.omroepbrabant.nl/?news/2582561053/Meerkampster+Nadine+Broersen+blij+met+nieuwe+coach+Ik+overwin+mijn+angsten.aspx

En een artikel in de Volkskrant:

http://www.volkskrant.nl/sport/eng-of-niet-broersen-zal-presteren~a4416685/

Komende week komt er een uitgebreider verslag van het jaar 2016 en de keuzes die gemaakt moesten worden!


 

Op de weg terug!

Afgelopen weekend verscheen er eindelijk weer een lach op mijn gezicht.

Heb de bevestiging dat ik op de goede weg terug ben…

Later deze week een update!

–I’m not saying I’ve reached the summit of the mountain I’m climbing yet. But after yesterday, taking a moment to catch my breath, I can say that already from this viewpoint I’m liking the view a lot. Getting into the groove with the hurdles and long jump yesterday at the Golden Spike Leiden. Ready to get up the mountain that is this season a bit further for a truly spectacular view!–


 

Mijn verhaal achter de blessure

Meerkampster Nadine Broersen heeft zich helaas af moeten melden voor het NK en kan haar wereldtitel op de vijfkamp niet verdedigen door een scheurtje in de achterste kruisband van haar knie.

“Helaas moeten afmelden voor NK… Sinds mijn eerste wedstrijd 2 weken geleden last van mijn knie… Ik dacht dat dit wel over zou gaan, maar gister was de pijn te groot. MRI wijst uit dat er een scheurtje in mijn achterste kruisband zit… Einde Indoor seizoen… Heel hard dit… Moeilijk om nu te zeggen en te geloven, maar aankomende zomer is belangrijker met het oog op de Olympische Spelen!”

Dit meldde Broersen 26 Februari op haar facebookpagina. Daar de meerkampster en het keurmerk 5-sterrenspecialist net een campagne gestart zijn met de titel “samen tot het uiterste gaan”, hebben zij gezamenlijk besloten om het verhaal achter de blessure toe te lichten.

Broersen kreeg tijdens haar eerste wedstrijd dit jaar last van haar knie, waarschijnlijk door een verkeerde afzet. In eerste instantie leek het mee te vallen en Broersen verwachtte dat de pijn wel over zou gaan. Zeker omdat ze, zoals ze zelf zegt, in vorm is en het tijdens de training erg goed ging, had ze niet verwacht zulk slecht nieuws te krijgen. Tijdens de training zette ze goede prestaties weg en zelfs hoogspringen ging erg goed. Echter bij de horden bleek het niet te gaan en kreeg de pijn de bovenhand. MRI wees uit dat er een klein lengtescheurtje in de achterste kruisband van haar knie zit.

Een klein scheurtje in de lengte is iets waar je met goede begeleiding redelijk snel van kunt herstellen en dat maakt het extra zuur. “Was het WK twee weekjes later had ik er kunnen staan”, aldus Broersen. Na het verwerken van een enorme tegenslag ziet Broersen ook de positieve kant: “Niet voor mijn titel uit kunnen komen is echt verschrikkelijk. Opgeven zit nu eenmaal niet in mijn genen, maar ik zal me daar bij neer moeten leggen. Omdat het niet anders is, probeer ik me te concentreren op de positieve kant van het verhaal. Ik ben er van overtuigd dat deze noodgedwongen rust mij de gelegenheid biedt om goed te herstellen en me te focussen op het komende EK en natuurlijk de spelen in Rio, zodat ik daar kan pieken! ”

Nadine blijft gematigd trainen, waarbij extra rust een belangrijk trainingsonderdeel zal zijn. Na een paar weken zal ze het trainingsschema weer volledig hervatten om vervolgens tijdens het EK en de spelen weer tot het uiterste te kunnen gaan!

Fotograaf Lyan van Furth

Fotograaf Lyan van Furth


 

Laatste weken voor WK Indoor

24.02.16

Nog een paar dagen en dan begint het Nederlands Kampioenschap Indoor weer.

In Apeldoorn ga ik kogelstoten, hoogspringen en horde lopen.

Afgelopen winter heb ik goed kunnen trainen en ben erg blij met de vooruitgang die ik op sommige onderdelen heb geboekt.

Na de injectie in mijn voet ben ik langzaam gaan opbouwen en merkte gelukkig dat ik een brede basis heb. Na enkele weken trainen begon ik weer fit te raken en kon ik de ‘normale’ trainingen weer voor 100% doen.

Met het hoogspringen ben ik wel een stuk voorzichtiger gestart. Die voet/teen wilde ik echt voldoende rust en herstel geven voordat ik weer ging springen. Vooral omdat ik het belangrijk vind dat ik aankomende zomer weer op en top wil springen. Dit heeft dus iets meer tijd nodig maar die tijd neem ik dan ook.

Hiernaast heb ik twee goede stages gehad, de eerste in november december in Zuid Afrika, waar we veel omvang getraind hebben. De tweede in januari op Tenerife, waar we weer meer met intensiteit gedaan hebben. Twee geslaagde stages in ieder geval!

Gelukkig heb ik geen last gehad van grote blessures maar wel af en toe kleine pijntjes.. Maar ook dat hoort er helaas bij. Maar een meerkamper zonder pijntjes… Dat komt ook bijna niet voor!

Eind maart is de WK Indoor in Portland, daar mag ik mijn wereldtitel op de vijfkamp gaan verdedigen. Hier kijk ik natuurlijk erg naar uit!

Dit weekend zal dus geen piekmoment zijn, maar een mooie voorbereiding op die mooie wedstrijd die nog komen gaat!


 

 

Einde van een zwaar seizoen, Wel 4e van de Wereld!

06.10.15 De dag voordat er een injectie in mijn voet gaat.

Een aantal weken geleden was het Wereldkampioenschap in Peking, China. Daar ging ik zeker met een positief gevoel naartoe…!

Maar al snel merkte ik tijdens de wedstrijd dat ik gewoon veel dingen niet hebben kunnen doen in de voorbereiding. Van tevoren probeer je positief te blijven en denk je dat het allemaal wel goed gaat komen. De gedachte van een topsporter die gewoon heel graag wil presteren op zo’n WK… Helaas werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt en gingen vooral de loopnummers niet zoals ik die zou kunnen. Dit was zwaar! Ik wilde zo graag, maar ook die blessure aan die voet ging maar niet weg…

Na de eerste dag moest ik dus die knop omzetten en met de situatie ‘dealen’. Doordat ik die knop om kon zetten kwam ik erg goed terug de tweede dag.Ik werd gewoon nog 4e van de hele wereld. Iets waar ik ontzettend trots op ben. Natuurlijk, op dat toernooi ben je zo dichtbij een medaille… Maar dit was gewoon alles wat er op dat moment in zat… Voor mij was het weer een bevestiging dat er allereerst iets aan mijn blessure moet gebeuren, en ten tweede dat ik er nog zoveel meer in zit als ik wel fit ben!

Naast deze blessure begon dit seizoen ook nog eens shit doordat het niet goed ging met de gezondheid van mijn vader. Dit heeft natuurlijk onwijs veel energie gekost gedurende heel het seizoen. Gelukkig kan ik nu wel zeggen dat het goed gaat met mijn vader! Dat is het belangrijkste!

Daarom genoeg reden om toch blij te zijn met de prestaties van dit seizoen! Want dit jaar heb ik me mooi wel al gekwalificeerd voor de WK Indoor, EK Outdoor en de Olympische Spelen!

Na het WK wilde ik nog een keer de sfeer proeven bij de mooie meerkamp in Talence. Hier zou ik ook nog mee kunnen doen met de Combined Event Challenge die ik vorig jaar heb gewonnen.

Helaas kreeg ik vanaf dag een meteen weer veel last van mijn voet blessure en speelde er ook nog eens een ‘oude kleine’ blessure op… Met pijn in mijn hart moest ik stoppen na het verspingen.

Een paar dagen na terugkomst ben ik naar de sportarts geweest en is er veel gesproken over mijn voetblessure. Een operatie blijkt te risicovol dus gaan we voor een injectie. Deze gaat er morgen in, spannend!! Maar ik heb er alle vertrouwen in. Zit ten slotte bij de beste artsen die er zijn!

Ik hou jullie op de hoogte!


 

 

Nederlands Kampioen en voorbereidingen WK!

10.08.15 Dag voor vertrek naar Japan.

Morgen is het zover, dan begint de reis naar Japan & Peking waar de Wereldkampioenschappen atletiek worden gehouden.

De aanloop naar dit WK is met ups en down gegaan. Het begon dit jaar slecht met een enkelblessure. Ik moest bij de EK Indoor geblesseerd afhaken maar wist me te revancheren bij de prestigieuze meerkamp in Gotzis met een Olympische Kwalificatie en een mooie 3e plek.

Na deze meerkamp kreeg ik last van een overbelaste voet, mede door die enkelblessure eerder dit jaar. Over het algemeen heb ik buiten het hoogspringen gelukkig goed en hard kunnen trainen waardoor ik er nu goed en fit voorsta. Helaas moest het hoogspringen op een laag pitje staan, maar heb de laatste drie weken weer sprongen kunnen maken!

De laatste test voor de WK was het Nederlands Kampioenschap in Amsterdam, Olympisch Stadion. Op zaterdag kwalificeerde ik me makkelijk voor de finales op zondag. Met het speerwerpen ging het niet zo makkelijk als de dag ervoor maar wierp wel een nette afstand van 51.42m. Ik stond na 5 pogingen nog steeds eerste maar helaas werd er in de laatste ronde toch nog een metertje verder geworpen. Maar desalniettemin toch een mooie zilveren medaille.

Hierna kwam ik bij het verspringen tot een mooie afstand van 6.24m. Goed voor de Nederlandse Titel!

Tevreden was ik zeker met deze prestaties en voelde me voor het eerst weer helemaal fit, en dus klaar voor de WK in Peking!


 

 

NK Senioren in Amsterdam!

Aankomende donderdag begint het NK Senioren in het Olympisch Stadion in Amsterdam!

Op zaterdag is de kwalificatie bij het verspringen en het speerwerpen. Zondag zijn de finales!

Dit wil je niet missen! Kom van 30 juli tm 02 augustus naar het Olympisch stadion en moedig mij aan!